[ اولو العزم ] س 16 : استعمال اولو العزم در انبياء چه معنى دارد ؟ ج : اولو العزم به معنى صاحبان عزم است ، و از براى عزم چند معنى است : اوّل : صبر ، هم چنان عَمرو بن معديكرب در حق اشعث گفت : والله انّها لعزوم مفزّعة أي صبور صحيحة العقد ، و اين در وقتى بود كه اشعث به او گفت : والله لئن دنوت لأضرّطنّك . دوّم : جدّ وجهد وسعى . سوّم : وجوب ، و اين معنى مراد است از عزيمت كه در مقابل رخصت استعمال مىشود . چهارم : عقد قلب بر امضاى امرى ، يعنى اراده ء جازمه در جاى آوردن امرى و قطع كردن فعلى ، واراده ء هر يك از اين معانى به حسب لغت در استعمال اولو العزم صلاحيّت دارد ، كه بنا بر اوّل معنى آن صاحبان صبر در بلايا ومحن [ باشد ] هم چنان كه ابن اثير در نهايه خود به اين معنى حمل كرده ، و همچنين صاحب كشّاف ، چنان كه گفته است : والمراد بأولو العزم بعض الانبياء ، قيل : هم نوح صبر على أذى قومه ، كانوا يضربونه حتّى يغشى عليه ، وابراهيم على النّار وذبح ولده ، واسحاق ( اسماعيل ) على الذبح ويعقوب على فقد ولده وذهاب بصره ، ويوسف على الجبّ والسجن ، وأيّوب على الضرّ ، و موسى قال له قومه : انّا لمدركون قال : كلَّا انّ معى ربّى سيهدين ، وداود به كى على خطيئته أربعين سنة ، وعيسى لم يضع لبنة على لبنة وقال : انّها معبر . ( 1 )

--> ( 1 ) كشاف در ذيل آيه 35 سوره احقاف ج 4 ص 313 .